عالم ذر | پرستار سلام

  1. خانه
  2. chevron_right
  3. پرستار سالمند در منزل
  4. chevron_right
  5. سبک زندگی
  6. chevron_right
  7. اطلاعات عمومی
  8. chevron_right
  9. عالم ذر | پرستار سلام

سوال : در بسیاری از آیات قرآن کریم خداوند از عهد انسان ها سخن می گوید مانند یس/۶۰ و بسیاری از آیات دیگر.
سوال اینجاست که این عهد دقیقا چیست و کی بسته شده است و مدت آن تا کی است؟ و آیا کلی بسته شده است یا بصورت فرد به فرد

«أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَبَنىِ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُواْ الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكمُ‏ْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ وَ أَنِ اعْبُدُونىِ هَاذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ»
آيا با شما عهد نكردم اى فرزندان آدم كه شيطان را نپرستيد، كه او براى شما دشمن آشكارى است؟! و اين كه مرا بپرستيد كه راه مستقيم اين است؟! (یس، ۶۰و۶۱)
در مورد این عهد و پیمان، تفسیرهایی ارائه شده، از جمله این که خداوند از تمام انسان ها بر اطاعت خود، عهد و پيمان گرفته است و طبق اين پيمان همه انسان ها بايد خدا را بشناسند و از او اطاعت كنند.

عالم ذر | پرستار سلام

اما اين پيمان كى و كجا از انسان گرفته شده؟
اين پيمان از هر انسانى بر اساس فطرتى كه دارد گرفته شده و خداوند در فطرت انسان خداشناسى را قرار داده و به انسان استعدادها و نيروهايى داده كه اگر مانعى از قبيل محيط زندگى و تبليغات گمراه كننده سر راه آن را نگيرد، خود به خود خداشناس مى‏ شود و او را اطاعت مى‏ كند؛ كسى كه از خدا دور مى ‏شود و او را اطاعت نمى ‏كند، در واقع پيمان فطرت خود را مى ‏شكند.
به بیان دیگر؛ خداوند در عمق روح و باطن سرشت انسان، شعور مخصوص و نيروهاى ويژه‏ اى قرار داده كه از طريق هدايت آن مى ‏تواند، راه راست را پيدا كند و از شيطان و هواى نفس تبعيت ننمايد، به دعوت رهبران الهى پاسخ مثبت داده و خود را با آن هماهنگ سازند.

قرآن از اين فطرت مخصوص تعبير به عهد خدا و پيمان الهى مى ‏كند، در حقيقت اين يک “پيمان تكوينى” است نه تشريعى و قانونى. (تفسير نمونه، ج ‏۱، ص ۱۵۴)

«وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَني‏ آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى‏ شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلينَ»
و (به خاطر بياور) زمانى را كه پروردگارت از پشت و صلب فرزندان آدم، ذريه آنها را برگرفت و آنها را گواه بر خويشتن ساخت (و فرمود:) «آيا من پروردگار شما نيستم؟» گفتند: «آرى، گواهى مى‏ دهيم!» (چنين كرد مبادا) روز رستاخيز بگوييد: «ما از اين، غافل بوديم (و از پيمان فطرى توحيد بى‏خبر مانديم)»! (اعراف، ۱۷۲)

بیان توضیحی در باره عالم ذر
آيات فوق سخن از پيمانى به ميان مى‏آورد كه به طور سربسته از فرزندان آدم گرفته شده، اما اينكه اين پيمان چگونه بوده است توضيحى در باره جزئيات آن در متن آيه نيامده، ولى مفسران به اتكاء روايات فراوان و گوناگونى كه در ذيل اين آيات در منابع اسلامى نقل شده است نظراتى دارند كه از همه مهمتر دو نظر زير است:

عالم ذر | پرستار سلام

۱٫ هنگامى كه آدم آفريده شد فرزندان آينده او تا آخرين فرد بشر از پشت او به صورت ذراتى بيرون آمدند (و طبق بعضى از روايات اين ذرات از گل آدم بيرون آمدند) آنها داراى عقل و شعور كافى براى شنيدن سخن و پاسخ گفتن بودند، در اين هنگام از طرف خداوند به آنها خطاب شد «أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ» (آيا پروردگار شما نيستم؟!)
همگى در پاسخ گفتند: «بَلى‏ شَهِدْنا» (آرى بر اين حقيقت همگى گواهيم)
سپس همه اين ذرات به صلب آدم (يا به گل آدم) باز گشتند و به همين جهت اين عالم را عالم ذر، و اين پيمان را پيمان الست مى ‏نامند.
بنابر اين پيمان مزبور يك “پيمان تشريعى” و قرارداد خود آگاه در ميان انسانها و پروردگارشان بوده است.

۲٫ منظور از اين عالم و اين پيمان همان “عالم استعدادها” و “پيمان فطرت” و تكوين و آفرينش است، به اين ترتيب كه به هنگام خروج فرزندان آدم به صورت نطفه از صلب پدران به رحم مادران، كه در آن هنگام ذراتى بيش نيستند، خداوند استعداد و آمادگى براى حقيقت توحيد به آنها داده است، هم در نهاد و فطرتشان اين سر الهى به صورت يک حس درون ذاتى به وديعه گذارده شده است و هم در عقل و خردشان به صورت يک حقيقت خودآگاه!.
بنابر اين همه افراد بشر داراى روح توحيدند و سؤالى كه خداوند از آنها كرده به زبان تكوين و آفرينش است و پاسخى كه آنها داده ‏اند نيز به همين زبان است.
نویسندگان تفسیر نمونه، پس از ایراد چندین اشکال بر قول اول، قول دوم را مناسب دانسته و انتخاب کرده اند. (تفسير نمونه، ج ‏۷، ص ۶)
سعید خیلی دوست دارم ما ولی ببین اولی که می گه فقط از ما پرسیده شده آیا پروردگار شما نیستم و ما جواب دادیم آری بر این حقیقت همگی گواهیم
و بعدی یعنی دومی می گه تو تفسیر نمونه، گردن کلفتای دین نشستن به اولی هم ایراد گرفتن و می گن در این حد هم نبوده و منظور اون استعدادی یه که در فطرتت گذاشته شده تا به خدا یا به قول خودمون به دریا مون عشقمون اون خاویاره برسیم.

سوال دیگه اینکه اگر ما این پیمان رو بستیم پس برای چی یادمون نمیاد
نتیجه اینکه این عهد و پيمان، يک پيمان فطرى بوده است كه الآن هم هر كس در درون جان خود آثار آن را مى ‏يابد.

حس مذهبی در انسان ها یکی از احساسات اصیل روان ناخودآگاه انسانی است؛ و همين حس است كه بشر را در طول تاريخ به سوى خداشناسى رهنمون بوده است، لذا این عهد و پیمان، در نهاد هر فردی و بر اساس فطرت الهی، به ودیعه نهاده شده است:

«فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتي‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُون‏»
پس روى خود را متوجّه آيين خالص پروردگار كن! اين فطرتى است كه خداوند، انسانها را بر آن آفريده دگرگونى در آفرينش الهى نيست. اين است آيين استوار، ولى اكثر مردم نمى‏ دانند. (روم، ۳۰)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
همین الان تماس بگیرید!