پرستار کودک و دستِ بزن بچه ها

  1. خانه
  2. chevron_right
  3. پرستار کودک در منزل
  4. chevron_right
  5. پرستار کودک و دستِ بزن بچه ها

رفتار و کاهش خشونت کودکی که دست بزن دارد

دست بزن داشتن تنها مختص بزرگسالان و والدین نیست همانطور که می دانید این روزها بچه ها هم پرخاشگری و کتک زدن یکدیگر را در رفتارهایشان جای داده اند که مسئله ای نگران کننده است.دست بزن

دست بزن

اگر بچه شما جزء کودکانی است که بچه های دیگر را می زند، لطفاً او را تنبیه نکنید. ریشه مشکل بچه شما ترس است. پس دست از تنبیه کردن که موجب افزایش ترس و در نتیجه افزایش احتمال کتک کاری او می شود بردارید و راهکارهای کاربردی این بخش را امتحان کنید. بعضی از بچه ها وقتی در کنار چند کودک دیگر قرار می گیرند، به جای بازی و تعامل دوستانه، دست به یقه می شوند و کتک کاری راه می اندازند. بسیاری از والدین نمی دانند در این موقعیت باید چه رفتاری با کودکشان داشته باشند و در نتیجه به تنبیه کردن او می پردازند. غافل از این که با این کار احساس ترس و نا امنی را که ریشه رفتارهای پرخاشگرانه او است تقویت کرده و زمینه پرخاشگری بیشتر کودک را فراهم می کنند.

با بچه هایی که دست بزن دارند چه کنیم

پیشگیری کنید

قبل از این که کودک تان در تعامل با بچه های دیگر قرار بگیرد، ترس او را کاهش داده و احساس امنیتش را افزایش بدهید. وقتی با بچه های دیگر تعامل می کند، در دسترس او باشید. اگر متوجه شدید که دارد به سمتی می رود که احتمال کتک زدن وجود دارد، مداخله کنید و بین او و کودکی که می خواهد با او گلاویز بشود قرار بگیرید.

 آرام باشید

اگر کودک شما دارد گریه می کند او را متوقف نکنید. گریه کردن یعنی بیرون ریختن احساسات و این باعث می شود که او کم کم احساس بهتری پیدا کند. اگر کودکتان بچه ای را زده، عصبی نشوید. عصبانیت شما شاید چند ساعتی صورت مسئله را پاک کند اما در بلند مدت هیچ مشکلی را حل نمی کند. پس آرام باشید، نفس عمیق بکشید و به خودتان بگویید «او کتک زده چون ترسیده است و من می توانم با آرامش و صمیمیت این ترس او را کم کنم».

عادت دست بزن بچه ها | پرستار کودک در منزل | پرستار سلام | پرستار سالمند | پرستار کودک

رفتار با کودکی که دست بزن دارد

جبران کردن را به او یاد بدهید

قبل از این که به سراغ بچه خودتان بروید، به سراغ بچه ای که کتک خورده بروید و سعی کنید او را آرام کنید. این کار فرصتی هم به شما می دهد تا خودتان را برای برخورد درست با فرزندتان آرام تر کنید. وقتی آن بچه آرام شد، با مهربانی دستتان را دور گردن کودکتان بیندازید و او را با کودکی که کتک خورده رو در رو کنید. به کودک کتک خورده بگویید «متأسفیم که وحید تو را زد. او ناراحت بود و یادش رفته بود که به جای کتک زدن باید با شما حرف بزند. امیدواریم با این عذرخواهی حال تو هم بهتر شده باشد».

همدلی آری، سرزنش نه

سرزنش کردن باعث می شود کودکتان احساس کند بچه بدی است، نمی تواند آدم بهتری باشد و شما دیگر او را دوست نخواهید داشت. در نتیجه بیشتر احساس ترس می کند و پرخاشگری بیشتری به خرج می دهد! راه حل مؤثرتر این است که به او کمک کنید دیگران را بفهمد و با آنها همدلی کند. برای این کار باید خودتان توانسته باشید با بچه تان همدلی کنید. او همدلی را از رفتار شما در رابطه با خودش می آموزد.

 او را از معرکه دور کنید

آرام باشید و او را از محل درگیری دور کنید. شما با این کار نمی خواهید او را تنبیه کنید بلکه می خواهید فرصتی برای او فراهم کنید تا با احساساتش روبرو شود.

عادت دست بزن بچه ها | پرستار کودک در منزل | پرستار سلام | پرستار سالمند | پرستار کودک

کمک کنید احساساتش را بشناسد

بچه شما می داند کتک زدن کار بدی است اما نمی تواند جلوی خودش را بگیرد. شما باید در این کار به او کمک کنید. چگونه؟ به او کمک کنید تا احساساتش را بشناسد و آن ها را احساس کند. برای این کار شما باید احساس امنیت کافی در او ایجاد کرده باشید. برای مثال به او بگویید «تو از زدن سعید خیلی ناراحتی. من متأسفم که آنجا نبودم تا به تو کمک کنم ولی الآن اینجا هستم و تو در امنیتی».

بگذارید احساساتش را بیرون بریزد

قبل از این که کودک تان در تعامل با بچه های دیگر قرار بگیرد، ترس او را کاهش داده و احساس امنیتش را افزایش بدهید. اگر کودک شما دارد گریه می کند او را متوقف نکنید. گریه کردن یعنی بیرون ریختن احساسات و این باعث می شود که او کم کم احساس بهتری پیدا کند. به اندازه کافی با او صحبت کنید، بیشتر از اینکه حرف بزنید صمیمیت و مراقبت تان را به او نشان بدهید. احساسات او را تحلیل نکنید و فقط موقعیتی را فراهم کنید که او بتواند احساساتش را با خیال راحت بروز بدهد.

اگر گریه نکرد چی؟

اگر کودک شما بنای گریه کردن ندارد، اجازه ندهید به میان بچه ها برگردد چون احتمال کتک کاری کردن دوباره او زیاد است. در این مواقع سعی کنید او را به خنده بیندازید. خنده هم به اندازه گریه در بهبود حال کودک و کم کردن احتمال کتک کاری مؤثر است.

عادت دست بزن بچه ها | پرستار کودک در منزل | پرستار سلام | پرستار سالمند | پرستار کودک

رفتار والدین با عادت دست بزن بچه ها

مدیریت کردن هیجانات را به او یاد بدهید

وقتی شما و کودکتان آرام شدید از او بخواهید به راههای بهتر برای مدیریت کردن احساساتش فکر کند. برای مثال بگویید« امروز که تو سعید را زدی او خیلی ناراحت بود، کار تو به او آسیب زد… راستی چه اتفاقی افتاده بود؟». وقتی توضیح می دهد بدون هیچ قضاوتی به او گوش کنید مثلاً اگر می گوید عصبانی بوده به او بگویید «تو از او عصبانی بودی؟ می شه راجع بهش بیشتر با هم حرف بزنیم؟ ». بعد به او کمک کنید جایگزین های بهتری برای کتک زدن پیدا کند مثلاً بگویید « دفعه بعد، وقتی عصبانی بشوی، فکر می کنی به جای کتک زدن چه کار دیگری می توانی انجام بدهی؟ »

به او اجازه حرف زدن بدهید. اگر راهی به نظرش نمی رسد پیشنهاداتی بدهید مثلاً بگویید «می خواهی به من تلفن کنی؟ یا موقعیت را ترک کنی؟ … ». سپس آن را با او تمرین کنید مثلاً بگویید «بیا تمرین کنیم… این عروسک می خواهد خوراکی تو را بردارد. می بینی؟ تو خیلی عصبانی هستی و می خواهی او را بزنی. اما یادت می آید که به جای زدن می توانی کارهای دیگری انجام بدهی… مثلاً می توانی به من زنگ بزنی».

احساس تان را مدیریت کنید

متوجه احساسات خودتان باشید. احساستان را مدیریت کنید تا بتوانید بهتر به کودکتان کمک کنید.



کتک زدن والدين توسط کودکان در سنين ۲ تا ۴ سالگي شيوع بيشتري دارد. معمولا کودک در موقعيت هايي که رنجيده مي شود، خجالت مي کشد و يا خسته است اين واکنش نامطلوب را از خود نشان مي دهد. بسياري از والدين ممکن است نسبت به اين رفتار کودک حساسيتي نشان ندهند، آن ها معمولا اين چنين استدلال مي کنند که فرزندشان هنوز کوچک است بنابراين به برخورد جدي و مناسب با اين رفتار او نيازي وجود ندارد و يا چون اين رفتار صدمه اي براي آنان ايجاد نمي کند پس تداوم آن ايرادي ندارد. اما آن چه که به اين گروه از والدين پيشنهاد مي شود، اين است که از همين سنين خردسالي براي ارائه مهارت هاي اجتماعي مناسب به کودک شان تلاش کنند زيرا يکي از بهترين زمان هايي که مي توان الگوهاي رفتاري مطلوب را در فرزندان تثبيت کرد، خردسالي و سال هاي پيش از ورود به مدرسه است. راهبردهايي که براي تغيير اين رفتار در کودکاني در سنين مشابه با فرزند اين مخاطب محترم مفيد واقع مي شود، شامل اين مراحل است:

* هر زمان که کودک اقدام به زدن شما کرد محيط را ترک کنيد، اين کار را بدون پرخاشگري انجام دهيد، اما قاطع باشيد.

* اگر کودک تان، همسرتان را مي زند براي مدتي او را ناديده بگيريد و به همسرتان توجه کنيد.

* وقتي کودک از اين راه مي خواهد به خواسته اش دست يابد تحت هيچ شرايطي کوتاه نياييد و خواسته اش را اجابت نکنيد. اگر هم اصرار کرد قاطعانه اما با مهرباني بگوييد تا زماني که اين طور رفتار کني من خواسته تو را انجام نخواهم داد. سپس به رفتار او توجه کنيد به محض آن که رفتار مطلوبي نشان داد به سمتش برويد و او را مورد توجه و محبت خود قرار دهيد.

عادت دست بزن بچه ها | پرستار کودک در منزل | پرستار سلام | پرستار سالمند | پرستار کودک

* دريک گفت وگوي دوستانه و سرشار از ابراز محبت به طور دقيق آسيب هاي اين رفتارش را به او گوشزد کنيد، مثلا بگوييد: «من اين کار را دوست ندارم و خيلي غصه مي خورم»، همچنين پيامد انجام آن را گوشزد کنيد، به عنوان مثال بگوييد: «اگر به کتک زدن ديگران ادامه دهي برايت بستني نمي خرم.»

* شرايطي که ختم به اين رفتار مي شود را بررسي کنيد، مثلا پيش از اين رفتارتان با او چگونه بوده است؟ آيا براي مدت طولاني به اوتوجه نکرده بوديد و او براي جلب نظر شما، اين واکنش را بروز مي دهد؟! شرايط جسمي کودک چگونه است؟ آيا هرگاه ساعات خواب يا غذا خوردنش تغيير مي کند، بيشتر اين رفتار را انجام مي دهد؟ بهتر است عوامل موثر بر اين رفتار را شناسايي کنيد و در صدد رفع آن ها برآييد.

* به رفتارهاي خود دقت کنيد اگر شما نيز کودک را کتک مي زنيد و از اين طريق خواسته تان را به او تحميل مي کنيد، نمي توان انتظار داشت که او نيز از همين شيوه استفاده نکند.

* او را از ديدن کارتون ها يا انجام بازي هايي که در آن اعمال زور و پرخاشگري نمايش داده مي شود، منع کنيد.

عادت دست بزن بچه ها | پرستار کودک در منزل | پرستار سلام | پرستار سالمند | پرستار کودک

* ابراز محبت خود به کودک را افزايش دهيد و تشويقش کنيد تا او نيز محبت خود را ابراز کند. مثلا نمايش يک رابطه مناسب بين مادر و فرزند را به صورت بازي با او تمرين کنيد.

* آن قدر براي کارهاي کم اهميت روي او فشار نياوريد که او رنجيده شود و دائم مخالفت کند. وقتي مکررا باعث درگيري هاي کوچک ميان خود و فرزندتان مي شويد جايگاه خود را در چشم او حقير مي سازيد و او هم نمي آموزد که شما در مقام والد او هستيد بلکه به ديد فردي به شما مي نگرد که با او رفتار خصمانه دارد.

* در پايان توصيه مي شود، چنان چه اين رفتار کودک همچنان تداوم يافت از راهنمايي هاي يک روان شناس متخصص در زمينه مشکلات کودکان نيز استفاده کنيد.

منبع : namnak.com | www.migna.ir

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست